برف روی درختان شمالی

برف در شمال زیبای خاص و منحصر به فرد خودش را دارد و دلیل آن نیز به خاطر وجود درختان بلند است .

خانه های شمالی را بیشتر به صورت شیروانی می سازند تا بتواند در مقابل برف و باران مقاومت بیشتری  از خود نشان دهند.

در صورتی که با برف در شمال روبرو شدید حتما با لباس مناسب بیرون از منزل و یا به جنگل یا محل کار بروید و کفش مناسب به پا داشته باشید.

مواردی که در جنگل های شمال هستید و با برف و بهمن مواجه می شوید باید بدانید اینها هستند.

کمک های اولیه در بهمن برف

بهمن شناسی

به توده ای از هر جامد که روی شیب ریزش کند بهمن گویند. مانند بهمن برف ، بهمن شن ، ماسه و یا سنگ. برف بهمن به چهار نوع تقسیم می شود :
- برف شل خشک : برفی که در هوای شد می بارد و گوله نمی شود كه مشخصات آن سبكی - دارا بودن اكسیژن زیاد در درون آن - بارش آن در دمای زیر صفر درجه و خطرناک ترین نوع بهمن است
- بهمن پوردی : این نوع بهمن با ایجاد حالت خفگی و مسدود کردن مجاری تنفسی باعث مرگ فرد می شود
- برف سفت خشک : برف شل خشکی که مدتی مانده و در اثر بخار ایجادشده از پایین و آب شدن برف رویی همراه است.
- برف شل خیس : برفی که سنگین و آبکی است كه مشخصات آن سنگینی - نداشتن اكسیژن زیاد - بارش در دمای صفر درجه - چسبیدن به لباس و گتر و راحت گلوله شدن در دست میباشد .

لایه های برف :

- لایه پودری روی لایه یخ زده که فشرده باشد بهمن حتمی است
- لایه یخ زده و فشرده روی هم که احتمال وقوع بهمن بسیار كم است .

عوامل تاثیر گزار در برف :

در دمای كم برف یخ می زند پس هر چه دما پایین تر و هوا سردتر باشد احتمال ریزش بهمن كم تر است . باد باعث انباشته شدن برف و ریزش آن می شود پس افزایش وزش باد برابر با افزایش خطر بهمن است . در ارتفاع بالا برف آب نمی شود و حجم برف زیاد می شود پس احتمال بهمن بیشتر است . هر یک متر مکعب برف خالص 800 کیلوگرم وزن دارد

انواع بهمن (برف):

1- تخته ای
2- پودری یا گرده ای
3- آبکی یا شل آب
بهمن پودری : یک بهمن عظیم پوردی ، ممکن است فشاری از 5 تا 50 تن بر مت مربع ایجاد نماید . ابر برفی گسترش یابنده ممکن است با سرعتی افزون بر 125 متر بر ثانیه (280 مایل در ساعت ) سیر نموده و پیشاپیش آن یک جریان هوای نیرومند حرکت نماید .
بهمن تخته ای : این نوع بهمن روی یالها تشکیل می شود . این نوع بهمن ها نقاب ندارند . برف های شل خیس و سفت خشک تشکیل دهنده این نوع بهمن می باشند .
راه مقابله : از لحاض تئوری تنها راه مقابله با این نوع بهمن پریدن از روی آن می باشد.
بهمن آبکی یا شل آب : در موقع ریزش باعث منجمد شدن فرد می شود.

زمان و مكان سقوط

بهمن چگونه در كوهستان شكل می‌گشرد؟ در چه مناطقی از كوه‌ها، بهمن سقوط می‌كند؟ وزن بهمن و سرعت حركت آن به چه میزان است و بالاخره چگونه می‌توان خود را از مسیر حركت بهمن رهانید و از مهلكه نجات یافت؟ در چه جاهایی خطر بهمن وجود دارد؟
1- شیب، یكی از عوامل بسیار مهم در سقوط بهمن است. روی شیب‌های خیلی تند (بیشتر از 50 درجه) چون برف قبل از انباشته شدن به طور طبیعی به پایین سرازیر می‌شود، خطر سقوط بهمن معمولاً زیاد نیست. روی شیب‌های خیلی ملایم (كمتر از 25 درجه) نیز خطر بهمن معمولاً زیاد نیست. تحقیقات بهمن‌شناسان فرانسوی نشان می‌دهد كه بهمن‌های تخته‌ای، عمدتاً روی شیب‌های 30 تا 45 درجه است و بیشترین بهمن‌ها از روی شیب‌های 35 تا 40 درجه سقوط كرده است. كوهنوردان و اسكی‌بازان امریكایی اهمیت فوق‌العاده‌ای برای عامل شیب قائل هستند. هر كوهنورد یا اسكی‌باز كوه، همیشه یك شیب‌سنج كوچك در جیب دارد تا با آن میزان خطر ریزش بهمن را برآورد كند.
2- با تند شدن شیب، ثبات لایهفوقانی برف كاهش یافته و خطر بهمن افزایش می‌یابد.
3- پوشش زمین. پوشش طبیعی خاك كه ارتباط بین مانتو برفی (توده برف) و خاك را برقرار می‌كند نیز البته نه به اندازه شیب، مهم است. زمین‌های صاف و صیقلی و یا بدون ستی و بلندی و شیب‌هایی كه دارای بوته‌های كوچك یا چمنزار و علف هستند، بهمن‌خیز است. به عكس، شب‌های پر سنگلاخ و به ویژه با تخته‌سنگ‌های بزرگ و یا درخت و درختچه و یا بوته‌های بزرگ- مثل گون- معمولاً برف را به خوبی نگه می‌دارند. یكنواختی شیب بسیار خطرناك است. به همین خاطر معمولاً با خاكبرداری، لین شیب‌ها را پله‌پله می‌كنند.

چه موقع خطر بهمن زیاد می‌شود؟

باد عامل بسیار مهمی در افزایش خطر سقوط بهمن است به ویژه اگر در چند روز گذشته به شدت وزیده باشد. باد موجب تلمبار شدن برف در برخی نقاط می‌شود، ضخامت برف را افزایش می‌دهد و باعث به وجود آمدن نقاب‌های برفی در خط‌اراس‌ها و گردنه‌ها می‌شود. فراموش نكنیم كه عبوراز شیب‌هایی كه در بالایشان نقاب‌های برفی درست شده، فوق‌العاده خطرناك است. بارش برف چون وزن اضافی بر مانتو برفی می‌گذارد، ثبات آن را كاهش می‌دهد. البته سقوط بهمن پس از بارش برف، بستگی به مقدار بارش، وزن مخصوص برف و شیب كوه دارد. با این حال، به طور كلی می‌توان گفت كه با ریزش 30 سانتیمتر برف جدید روی شیب‌های تند (بیش از 35 درجه) خطر جدی می‌شود و با 80 سانتیمتر برف جدید، حتی شیب‌های متوسط هم خطرناك می‌شوند. هوای گرم و ملایم به سرعت لایه‌ها را به هم پیوند می‌دهد و در نتیجه، خطر سقوط بهمن را كاهش می‌دهد. به عكس، اگر این گرما نسبتاً زیاد باشد، خطر را افزایش می‌دهد، زیرا برف را به قطرات آب تبدیل می‌كند و لایه‌های فوقانی برف روی این قطرات می‌غلتند و به پایین سرازیر می‌شوند. بارش كمی باران نیز چسبندگی برف را افزایش می‌دهد، ولی اگر بارش از حدی بگذرد، مانتو برفی ثبات خود را از دست خواهد داد. از اواسط فروردین به بعد، در ارتفاعات 3000 متر به بالا، تابش خورشید مانتو برفی را- به ویژه جبهه‌های جنوبی- بی‌ثبات می‌كند و در بعد از ظهرها، بهمن‌های آبكی سرازیر می‌شود.

سرعت بهمن

سرعت بهمن برف آبكی 55 تا 70 كیلومتر در ساعت، سرعت بهمن برف خشك 110 تا 140 كیلومتر در ساعت و سرعت بهمن‌پودر 220 تا 290 كیلومتر در ساعت می‌باشد. همچنین، نیروی فشار حاصل از بهمن می‌تواند به 20 تن برسد.

شكل‌های مختلف برف

شكل برف بستگی تام به دمای محیط دارد:
از 10 تا 5 درجه زیر صفر، سوزنی شكل، از 5 تا 10 درجه زیر صفر، استوانه‌ای، بادامی شكل.
از 10 تا 13 درجه زیر صفر، پهن، بادامی شكل، از 13 تا 17 درجه زیر صفر، شش گوش، از 18 تا 25 درجه زیر صفر، استوانه‌ای پهن. شكل برف از این لحاظ مهم است كه میزان چسبندگی و قدرت اتصال مانتو برف (توده برف) را تعیین می‌كند و در نتیجه احتمال ریزش بهمن را كاهش یا افزایش می‌دهد.

وزن برف

شخص مدفون زیر بهمن تحت فشاری است كه وزن و ارتفاع بهمن بر او وارد می‌كند. وزن یك متر مكعب برف بستگی به مقدار آب موجود در آن دارد.

برف تازه

برف‌پودر، 30 تا 60 كیلوگرم
برف فشرده سبك، 100 تا 200 كیلوگرم

برف كهنه

برف شناور، 200 تا 300 كیلوگرم
برف خشك نشست كرده، 300 تا 400 كیلوگرم
برف آبدار نشست كرده، 400 تا 450 كیلوگرم
برف زیرین خشك، 400 تا 700 كیلوگرم
برف زیرین آبدار، 600 تا 800 كیلوگرم
با استفاده از آمار، كسانی كه دچار بهمن شده‌اند، تعیین كرده‌اند كه با گذشت زمان احتمال زنده ماندن بهمن‌زده چقدر است. شخص مدفون در زیر یك متر برف با گذشت زمان شانس زنده ماندنش به سرعت كاهش می‌یابد. به طور كلی می‌توان گفت كه با گذشتن هر یك ساعت، شانس زنده ماندن نصف می‌شود. در ساعت اول، شانس زنده ماندن بهمن‌زده حدود 45 درجه است. در ساعت دوم شانس او به 28 درصد، در ساعت سوم به 18 درصد و در ساعت چهارم به 10 درصد كاهش می‌یابد. به عبارت دیگر، از ساعت چهارم به بعد، تنها یك نفر از 10 نفر را می‌توان از زیر بهمن زنده خارج كرد. در ضمن این نكته نیز قابل ذكر است كه از همان لحظات اول در اثر ضربه و فشار بهمن و اصابت به صخره و سقوط از بلندی و از این قبیل صدمات، جان خود را از دست می‌دهند. بهمن‌زده هر قدر در عمق كمتری مدفون شده باشد، شانس بیشتری برای زنده ماندن دادر. به همین خاطر است كه توصیه می‌كنند با شنا یا پرش كردن، سعی كنیم روی سطح بهمن باقی بمانیم. همان طور كه نمودار نشان می‌دهد، در عمق كمتر از 50 سانتیمتر، شانس زنده ماندن به كمتر از 10 درصد می‌رسد
عوامل تشکیل دهنده بهمن :
1- برف شامل خود برف و بستر زیر برف می باشد . به عبارتی حجم ؛ جنس و لایه های برف
2- باد ( هم در ایجاد بهمن و هم در ریزش بهمن موثر است )
3- شیب کوه

حجم برف :

اگر حجم برف تازه بین ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر باشد احتمال ریزش بهمن كم است .
اگر حجم برف تازه بین ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر باشد احتمال ریزش وجود دارد !.
اگر حجم برف تازه بیش از ۳۰ سانتیمتر باشد ریزش بهمن حتمی است

شیب بستر :

در شیب ۲۳ تا ۶۰ درجه احتمال بهمن زیاد است و در شیب های بیشتر و كمتر از این مقدار احتمال ریزش بهمن بسیار كم است . بیشترین بهمن ها در شیب ۳۰ تا ۴۵ درجه رخ داده است . همچنین در شیب های محدب خطر بیشتر از شیب های مقعر یا فرو رفته است . در شیب محدب سرعت بهمن هر لحظه بیشتر می شود و در شیب مقعر بالعكس

وضعیت بستر :

اگر بستر زیر برف یكنواخت باشد احتمال ریزش بهمن زیاد می شود و هر چه یكنواختی آن كمتر باشد و موانعی مانند سنگ و بوته و درخت در آن باشد احتمال ریزش بهمن كم می شود .

باد :

چون کشور ما در نیمکره شمالی هست مسیر با از جنوب به شمال می باشد از این رو مسیر های جنوبی اغلب برای صعود مناسب ترند .
- پوشش زیر بهمن : شن اسکی - چمن - یخ
- آفتاب
- عمق برف
دهلیزها یا قیف ها (جاهایی که دره تنگ می شود)

عوامل بازدارنده از بهمن :

1- درخت ها و درختچه ها ( بهترین عامل جلوگیری کننده از بهمن می باشد )
2- سنگ ها
3- دره های کم شیب و باز
نکته :بوته ها عامل بازدارنده نیستند

شناخت بهمن :

با پاگذاشتن بر روی برف می توان بهمن را شناخت.
با پا گذاشتن بر روی برف برف یا فرو می رود و یا نمی رود.اگر پا در برف فرو نرود برف یخی است و اگر پا فرو برود می توان تشخیص داد که برف چند لایه است.( اگر بیشتر از یک لایه باشد خطرناک است )
اگر هنگام فرو رفتن پا ، پا سر بخورد مسیر بسیار خطرناک است.

عبور از بهمن :

- بهترین راه عبور از بهمن این است که بهمن را به طرف بالا صعود کنیم نه عرضی . و در صورتی که مجبور شدیم عرضی بهمن را رد کنیم.
- بستن نخ بهمن
- برای عبور از بهمن حمایت قرار نمی دهیم ( یعنی نباید فرد را با طناب یا وسیله دیگری حمایت کرد ) چرا که ممکن است بهمن فرد را تکه تکه کند.
- در هنگام عبور از بهمن ( بریدن بهمن ) باید تک تک گذشت و بدون عجله و با فاصله زیاد .( بین فواصلی که پا در برف فرو می رود نباید نفر بعد پا یا باتوم در برف فرو کند.).
- هنگام عبور از بهمن گرم ترین لباس های خود را بپوشید.
- شنای قورباغه در برف در صورت ریزش بهمن ( از لحاظ تئوری ).
- کوله پشتی را به سمت شیب و فقط یک بند آن را روی شانه می اندازیم ( کمری ، سنه بند و یا قسمت های نگه دارنده و فیکس کننده کوله را از بدن باید جدا کرد تا در صورت سقوط بهمن به توان به راحتی کوله را رها کرد ).
- حرکت به سمت عوامل بازدارنده ( مثل سنگ ها ، درختچه ها و سایر عواملی که از زیر برف بیرون زده
- هنگام عبور از بهمن نباید صحبت کرد.
- اگر جاپای نفر قبلی خیلی عمیق است برای پر کردن جاپا از برف های همان قسمت استفاده شود.
- اگر مجبور به رد شدن از بهمن نیستیم از آن عبور نکنیم.
- انتهای طناب نفر اول را نفر دوم برای پیدا کردن همدیگر بگیرند .
- از مسیر های شناخته شده عبور کنید.
- عبور بصورت انفرادی .
- تا حد امکان از بالای محدوده بهمن و نزدیک به تاج بهمن عبور کنیم تا حجم برف کمتری بالای سرمان باشد .
نکاتی که اطرافیان باید به آن توجه کنند :
- دنبال كردن مسیری كه فرد بهمن زده طی می كند با چشم تا زمان پایان بهمن .
- پیدا كردن نخ بهمن و وسایل فرد . گشتن نواحی پایین تر از محل شروع بهمن و حركت فرد .
- در صورت امكان استفاده از سوند ( میله فلزی و باریك و بلند كه داخل برف فرو می رود تا فرد را پیدا كنند ) . محدوده بهمن :
معمولا به دور از یال ها و خط الراس ها است و بیشتر بطرف مركز خط القعرها كوه است یعنی فرو رفتگی بین دو یال و زیر خط الراس . و از بالا به پایین شامل سه بخش تاج بهمن - مسیر بهمن و انتهای بهمن می باشد .

سقوط بهمن :

- اگر برف شل یا پودری بود باید از بهمن فرار کرد و جلوی دهان را پوشاند.
- نیم متر زیر برف همه جا تاریک است .

تشخیص بالا و پایین :

چون زیر برف همه جا تاریک است و ممکن است که در اثر سقوط بهمن در زیر برف نتوان تشخی داد که بالا کدام سمت است و برای بیرون آمدن باید به چه سمتی تلاش کرد.
1- بیرون انداختن آب دهان
2- ادرار ( ادرار باعث می شود که هنگام جستجو مصدوم سگ ها راحت تر مصدوم را پیدا کنند )

نخ بهمن :

نخ بهمن طناب 3 میلی متر ی به رنگ قرمز و به طول 15 تا 50 متر است که بر روی پوسته آن فلشی در یک جهت وجود دارد.
نخ بهمن را باید طوری به بدن ، صندلی و .. وصل کرد که جهت فلش آن به سمت فرد باشد و ادامه نخ بهمن را طوری روی زمین می اندازیم که بر روی زمین کشیده شود. حال اگر بهمن سقوط کند ، گروه امداد با پیدا کردن نخ بهمن و دنبال کردن فلش به مصدوم می رسند. Pieps (پیپس) این دستگاه در سال 1973 به بازار آمد و می توان آن را بهترین وسیله امدادی برای پیدا کردن محل اختفای فرد بهمن زده دانست . پیپس یک دستگاه کوچک الکترونیکی پیرنده و فرستنده است. فردی که قرار است از بهمن عبور کند با فشار دادن دکمه دستگاه آن را به وضعیت فرستنده و دیگران بر روی وضعیت گیرنده قرار می دهند. پیپش دارای یک گئشی می باشد که برای شنیدن سیگنالهای فرستاده شده از سوی فرستنده به کار می رود. فراموش نکنید که پیپس را نبایستی در کوله پشتی قرار داد بلکه باید آن را به گردن آویخت.

کمک های اولیه در بهمن برف

بهمن، زمان نمی شناسد اگر مجبور به عبور از شیب های برفگیر هستید حتی المقدور از روی یال بادگیر عبور كنید. در شیب های شمالی- جنوبی به دلیل سفتی برف، ریزش بهمن چندان محتمل نخواهد بود. به كمك چوبدستی برای امتحان، سطح سخت روی برف را شكافته و سختی یا شلی آن را متوجه می شویم. در صورت بروز سستی در برف بهتر است شیب را دور بزنید. یك گروه طبیعت گرد یا كوهنورد كه وارد كوهستان و مناطق برفگیر می شود حتما باید در كوله خود وسایل ضروری جهت نجات خود به همراه داشته باشد؛ طناب بهمن كه طنابی با رنگ هایی تند و زنده به طول شش متر است. این طناب را باید به خود بسته و در برف حركت كنید تا در صورتی كه در زیر بهمن گرفتار شدید بخشی از طناب كه از برف بیرون مانده، باعث نجات شما شود. بی پرBeeper وسیله كوچكی است كه درون لباس جای می گیرد و علائم رادیویی پخش می كند.
این امواج توسط بی پرهای دیگر قابل دریافت است و می تواند جای شما را به اطلاع بقیه گروه یا افرادی كه از آن محل عبور می كنند نشان دهد. جعبه كمك های اولیه كه در صورت بروز صدمات احتمالی از نارسایی های حاد جسمی شما جلوگیری می كند، بیل لبه دار كه بتوان به كمك آن حجم قابل توجهی از برف را جابه جا كرد و یك چوبدستی كه عمق برف و شلی و سفتی آن را بتوان تخمین زد . در صورتی كه دچار بهمن شدید سعی كنید به حالت شنا خود را روی سطح برف نگهدارید. با كاهش سرعت بهمن به كمك یك دست از سرخود محافظت كنید و با دست دیگر به حركت شنا مانند خود ادامه دهید تا كمك از راه برسد. نزدیك ترین كوه های مشرف به شهرمان كه سفید می شود، روزشماری می كنیم برای تعطیلات آخر هفته. چوب اسكی و تیوپ پرباد و لاستیك و خلاصه هر چیزی كه دم دستمان بیاید و به نظر برسد كه به درد سر خوردن روی برف می خورد را عقب ماشین می گذاریم و به سمت پربرف ترین و پرشیب ترین كوه هایی كه می شناسیم حركت می كنیم. این برنامه هر زمستان است، اما با بارش برف علاوه بر برنامه برف بازی و اسكی، یك چیز دیگر هم هر سال تكرار می شود كه البته چندان هم خوشایند نیست و اتفاقا خیلی هم ما را متاثر می كند، ولی هیچ وقت فكرش را هم نمی كنیم كه ممكن است روزی گریبان ما را هم بگیرد؛ آن هم خبر گرفتار شدن اسكی بازان یا حتی مردم عادی در دام بهمن و كشته شدن آنهاست. بهمن هر ساله با فرود گاه وبی گاهش جان ده ها انسان كمی بی مبالات را می گیرد؛ حالا چه از نوع حرفه ای و چه آماتور. به قول یكی از دوستان حوادث نویس با یك بی احتیاطی یا حتی بی اطلاعی، تیتر یك صفحه حوادث می شوند.
بنابراین بد نیست اگر می خواهید آخر هفته برفی تان را به خیر و خوشی به پایان ببرید و عكس های یادگاری اش را ظاهر و چاپ كنید بد نیست قبل از بستن بار سفر حداقل كمی اطلاعات درباره برف و بهمن كسب كنید. برف به رغم ظاهر ساده و دلربایش، سیستمی بسیار پیچیده و خطرآفرین دارد. برف بنابر شرایط شكل گیری و بارش می تواند شكل، ساختار و انباشت متفاوتی داشته باشد. گاهی برفی كه در یك طرف صخره دیده می شود با برفی كه در طرف دیگر صخره باریده است، كاملا متفاوت است، حتی جنس لایه های برفی كه در یك نقطه وجود دارد هم با یكدیگر تفاوت دارد. درست است كه برف در همه جای دنیا از تبلور مولكول های آب به وجود می آید، ولی شرایط محیطی و محلی، نقش تعیین كننده ای در جنس برف دارد، مثلا لایه نازكی كه گاه ضخامت آن به چند میلی متر می رسد؛ لایه ای متشكل از بلورهای یخ كه یا در اثر یخ زدن شبنم در سطح زمین به وجود آمده یا ناشی از بارش برفی است كه همراه با باد و توفان شدید فرود آمده است و فرصت انباشت پیدا نكرده.
لایه ای صیقلی كه زیر نور ماه و خورشید، بسیار زیبا می درخشد، اما همین زیبایی در شرایطی كه بستر بارشی مداوم و آرام را تشكیل دهد به راحتی می تواند اسكی بازان را به كام مرگ بكشاند. بستری صیقلی با برفی پوك كه خیلی زودهم به حجمی بالا می رسد و با كوچك ترین تحریك به سمت پایین سرازیر می شود. اتفاقا اسكی بازها هم معمولا برف های سبك را به دلیل حركت راحت تر برای اسكی برمی گزینند، اما غافل از اینكه اسكی باز در حال عبور از منطقه بهمن گیر است و بر اثر فشار بدنش حجم عظیمی از برف شكسته شده و شروع به ریزش می كند، به همین سادگی بهمن حجمی به حركت درمی آید. حال اینكه عواقب این بی احتیاطی جان چند نفر را به خطر می اندازد یا حتی می گیرد، بماند. یك بهمن بزرگ توده ای متشكل از حداقل 100 هزار تن برف، گل و سنگ است كه با سرعتی در حدود 200 كیلومتر بر ساعت جابه جا می شود. با توجه به چنین سرعتی درست است كه پوشش درختی انبوه و گسترده تا حدودی می تواند سرعتش را كم كند، اما درختان تك در برابر این توده های برفی مثل چوب كبریت هستند و نمی توانند به شما هیچ گونه دلگرمی بدهند، حتی در برابر چنین بهمنی ورقه های فولاد هم خم می شوند، چه برسد به درخت. هر ساله با توجه به كوهستانی بودن سطح زیادی از كشورمان، بیش از چندین هزار بهمن كوچك و بزرگ در مناطق كوهستانی ریزش می كند، اما صرفا آن تعداد از بهمن هایی مورد توجه قرار می گیرند كه یا در مسیر جاده اصلی كشور فرو ریزند یا در پیست های اسكی و مناطق معمول كوهنوردی و البته تعدادی كشته هم دربر داشته باشند. البته ساختمان های روستایی ایران به دلیل تجربه به نحوی مستقر شده اند كه به ندرت در معرض سقوط بهمن قرار می گیرند، اما در نقاطی كه ساخت و سازها بدون توجه به شرایط طبیعی و توپوگرافی مناطق صورت می گیرد، شاهد سقوط بهمن و تخریب مناطق مسكونی بوده ایم، مثل سقوط بهمن در جاده چالوس و تخریب تعداد زیادی ویلا در منطقه سیاه بیشه.
از عوامل دیگری كه ممكن است توده های یكپارچه و بزرگ برف را به حركت درآورد، بارش حجم عظیم برف بعد از بارش باران و تابش آفتاب بعد از انباشت برف است. این فرآیند، بستر توده برف را لغزنده و حركت آن را بسیار آسان می كند و حتی گاهی بدون هیچ تحریك یكدفعه سرازیر می شود. یك نكته مهم دیگر آنكه در تعطیلات آخر هفته برفی از كاربرد بیجا و حتی به جای سیگارت، ترقه، نارنجك و... هم برحذر باشید. صوت، یكی از عوامل شایعی است كه برف را به حركت تحریك می كند، حتی بوق زدن هم می تواند در مناطق بهمن گیر خطرآفرین باشد، چه برسد به صداهایی با فركانس های بالا. اما حالا چطور مناطق بهمن گیر را از مناطق بی خطر تشخیص بدهیم؟ سه فاكتور مهم در ایجاد مناطق با قابلیت جاری كردن توده های بهمن نقش اصلی را ایفا می كنند: شیب، ارتفاع و جهت. شیب: اگر برف از آب اشباع شده و سنگین باشد، در شیب خیلی كم هم احتمال وقوع بهمن وجود دارد. در كشور ژاپن در پیست مبتدی ها با شیب 10 درجه چنان بهمن مهیبی به وقوع پیوست كه جان هفت اسكی باز را گرفت و تعداد زیادی از آنها را مجروح كرد. این برف مایع، مثل سیل حركت می كند، اما شیب طبیعی ریزش بهمن برای برف پودر حدود 22 درجه است. برف پودر خشك ندرتا در شیب های بین 25-22 درجه سقوط می كند. كمترین شیب بهمن خیز۴۰درجه است، اما در شیب 45-30 درجه هم تناوب سقوط بهمن به شدت افزایش پیدا می كند. ارتفاع: كوه باید آنقدر مرتفع باشد تا برف زمستانی روی آن فرصت انباشته شدن پیدا كند. افزایش ارتفاع باعث كاهش درجه حرارت می شود.
هرچه هوا سردتر باشد برف بیشتر و طولانی تر باقی می ماند. اگر كوه بلندتر از خط رویش درخت باشد، احتمال سقوط بهمن بیشتر است. خط رویش جنگل در هر كوهستانی متفاوت است. مثلا در یك كوه مشخص خط رویش در جبهه های جنوبی به دلیل دریافت نور بیشتر خورشید، بالاتر از جبهه شمالی همین كوه است. اما ارتفاع میانگین حد رویش درخت در ارتفاعات ایران حدود 3هزارمتر تخمین زده شده است. جهت سقوط: البته بهمن اصولا جهت نمی شناسد و در تمام جهات شمال، جنوب، شرق و غرب احتمال سقوط دارد. ولی تعداد دفعات سقوط معمولا در جبهه های رو به شمال، شمال شرق و شرق بیشتر از بقیه جهات است. زاویه تابشی آفتاب زمستانه در نیم كره شمالی باعث می شود جبهه های جنوبی حرارت بیشتری را نسبت به جبهه های شمالی جذب كند . اكثر پیست های اسكی رو به شمال ساخته می شوند تا از پوشش برف طولانی استفاده كنند. بادها و توفان ها در عرض های جغرافیایی میانه معمولا از غرب به شرق می وزند و به این ترتیب برف ها را جارو كرده و روی جبهه هایی كه بادگیر نیستند انباشته می كنند و در نتیجه این فعل و انفعال دائمی در جبهه های شمالی تا شرقی، بهمن های بیشتری را سبب می شوند. در نتیجه باتوجه به توضیحاتی كه داده شد، هرچند كه یك لایه برف تازه و پودری بهترین شرایط را برای اسكی فراهم می كند، اما به لحاظ ریزش بهمن، بسیار می تواند خطرناك باشد. در مواجهه با برف، تمام حواستان را به كار بگیرید. با شنیدن كوچكترین صدایی كه حكایت از نشست برف دارد منطقه را ترك كنید. در منطقه ای كه حتی یك بار بهمن در آن به وقوع پیوسته، همیشه احتمال سقوط دوباره آن وجود دارد و نكته آخر را به خاطر داشته باشید؛ برای نجات كسی كه زیر بهمن مدفون شده فقط 30دقیقه فرصت دارید وقت را از دست ندهید.

منابع :

روزنامه همشهری
گروه کوهنوردی دانشگاه امیر کبیر
فصلنامه كوه / سال دوم / شماره پنجم / ص 21 - 20
http://farhanghian.tripod.com/
http://www.aku.ac.ir
http://mojepishro.net/

http://www.rasekhoon.net/article/show-26763.aspx