داکوه در اصل از "دال کوه" گرفته شده است و دال به معنی عقاب می باشد. دال کوه به معنی کوه عقاب یا آشیانه عقاب می باشد. ما در زبان محلی مثلی داریم که "دال پر نمیزنه " منظور از دال همان عقاب کوهستان البرز ایران است. در زبان الموتی به آن "اله خان ده" می گفتند که قلعه الموت نیز به همین معنا یعنی آشیانه عقاب است.

منطقه داکو جزء پایگاههای فرقه اسماعیلی و شخص حسن صبا بوده که اگر دقت نموده باشید در بین چیلیک سرا و بالان ده خرابه های آن هنوز پابر جا موجود است. اسم این قلعه "حسنات" که از "حسن + ات" تشکیل شده است در اصل یک واژه مغولی به معنای جایگاه حسن و به زبان ترکمنی "ات" به معنی خانه بزرگ یا کاخ می باشد که نشان دهنده این است که حسنات قصر حسن صباح بوده است و حسن صباح در منطقه ای که قلعه های فداییان خاص آن در آنجا قرار داشت را "آشیانه عقاب" مینامید. از آن جمله می توان " الموت – دال کوه – دال کیتی – دالخانی " را نام برد.

 

از لغتنامه دهخدا:

» داکوه: اسم کوهی است از توابع دو هزار و اهالی تنکابن در فصل ییلاق به آن کوه می روند.

» دال: پرنده شکاری که آنرا عقاب نیز گویند. عقاب سیاه بزرگ که پر او را بر تیر نصب کنند.

» اله: در تمامه فرهنگ ها به معنای عقاب است و گاه به صورت مخفف له از آن یاد می شود.

با تشکر از همشهری عزیز آقای "کامران بور" که از خارج ایران این اطلاعات ارزشمند را در اختیار من قرار دادند.

 

این تصویر از سری عکسهای تابستان است که طی ماموریتی به منطقه ییلاقی وبسیارزیبای  داکو نشتارود عزیمت نمودیم ُ تهیه شده است .ارتفاع این منطقه بیش از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا میباشد هوای بسیار خنک وسبک این منطقه بامناظر بدیع زبانزد خاص وعام میباشد.